Blog EENZAAMHEID

Gepubliceerd op 21 november 2019 om 08:49

Eenzaamheid het gevolg van de drukkende maatschappij? 

Ik volgde vanmorgend een aflevering dat gisteren (20/11/2019) op televisie kwam over eenzaamheid, zelfs op jonge leeftijd. 

Het is schrijnend hoe veel kinderen zich al eenzaam kunnen voelen. Toch? Als je nadenkt dat ze zich op een speelplaats bevinden met 100 kinderen om zich heen? En ze nog thuis vertellen dat ze alleen waren? 
Dan wil ik ook nog even terugkomen op een reactie dat ik las op een pagina op Facebook. Dit over een hooggevoelige meid. De reactie luidde: Gewoon die kousen aandoen, blijven volhouden, ze zal ermee moeten leren omgaan. 

Precies dat maakt ons eenzaam  in deze maatschappij. We MOETEN voldoen aan de verwachting. Erbij horen is de belangrijkste hype van het moment! 

Maar hoe kun je erbij horen als je jezelf niet kan of mag tonen? Iets waar ik als kind en volwassenen al vaak over heb nagedacht. Een mooie quote uit het programma van een jongere was: ik ben mezelf verloren op 12/13 jaar. Toen ben ik me gaan aanpassen aan wat de wereld van me verwachtte. Mijn authentieke ik bestaat vanaf toen niet meer. Schrijnend toch? Loop je in de schoenen van iemand anders als je jezelf niet meer mag of kunt zijn? 

Maar hoe doe je dat dan weer je authentieke ik zijn? Ik leerde vooral om toe te laten wat je leuk vindt. Altijd terug komen bij jezelf. Ook bij kinderen ga ik op deze tocht! 
Bij mijn oudste thuis begint dat bij de emoties. Laat ze zijn zoals ze zijn. 
Als ze boos ik benoem ik dit ook: goh ja ik zie dat je boos bent en dat is oké. Je mag best boos zijn als iets niet gaat zoals je wilt. Als ze verdriet heeft van het vallen zal ik ze altijd troosten: terwijl de omgeving vaak zegt "daar worden ze hard van". Moet je dan hard zijn in deze wereld? 

Ook je emoties niet mogen uiten zoals ze zijn kan je al echt eenzaam maken. 
In de praktijk begeleidt ik veel kinderen die zich sociaal moeilijk kunnen vinden met anderen. Goh deze kinderen voelen zich echt wel vaak eenzaam. Dit omdat ze continu vechten met zichzelf. En dat is het moeilijkste dat een kind moet overwinnen! Jezelf accepteren dat is de eerste stap! Wist je dat 8/10 kinderen wel eens aangeven eenzaam te zijn? 

Voelt jouw kind zich wel eens eenzaam? Kan het niemand vinden op de speelplaats? 
Doe de volgende opdracht: 

Schrijf jouw kind haar naam in het midden van het blad! 
Maak rond deze naam verschillende cirkels. 
In elke cirkel schrijf je de namen op van de kinderen die jouw kind opnoemt als hij/zij aan de speelplaats denkt. Hoe dichter bij zijn/haar eigen naam hoe meer verbinding er ontstaat, vraag dus telkens in welke cirkel je dit kind mag zetten. 

Vraag dan je kind elke dag 1 van de kinderen uit de cirkel op te zoeken en iets te gaan vertellen. Over zijn hobby, eten, schoolwerk, games, tv, familie...... En bespreek samen thuis na school hoe deze verbinding was. Kleur dan een lijn tussen jouw kind en het andere kind. 
Je kind zal al snel merken dat er toch verbindingen kunnen ontstaan en zal zich minder eenzaam gaan voelen op school. De stap naar andere kinderen zal dan eenvoudiger worden! 
Laat je me weten hoe het ging? 
Ik help je graag verder opweg! 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.