Liefdevol ouderschap

Gepubliceerd op 10 maart 2020 om 21:21

Liefdevol ouderschap

Ik moet er niet lang over nadenken, wat had ik nooit willen zeggen tegen mijn kinderen? 
"Je bent stout" 

"dadelijk word ik boos" 

"ik zet u in de hoek e"

"OJee als ik moet opstaan"
"Wacht maar tot papa dat ziet" 
....... 
En toch heb ik deze "foute" dingen gezegd, hoewel ik nu niet wil zeggen dat je fout bezig bent als je deze dingen eens uitspreekt. Maar voor mij voelt het fout want het loopt recht op recht met mijn waarden en normen over opvoeden en kinderen. Opvoeden vanuit, liefde, verbinding, respect, gelijkwaardigheid. 

Maar hoe komt het dan dat we deze dingen toch zeggen? We gaan dit vooral zeggen wanneer we ons als ouder machteloos voelen en we weer macht willen krijgen over het gedrag van ons kind. Toch merken we dagelijks dat we met deze methode alles behalve macht krijgen, we verliezen de strijd zelfs vaak en geraken gefrustreerd en gaan dan ons kind aan liefde onthouden. Omdat we ze dan vaak wegsturen of zelf afstand nemen. 

Mijn 3jarige kleuter in huis gaat wel eens opzoek in haar emoties. Het helpt me om dit zo te benoemen ipv : ze daagt me uit, ze zoekt het... Neen ze is onderzoekend naar haar emoties die ze voelt. Natuurlijk is ze boos als ze iets niet krijgt wat ze eigenlijk heel graag wil hebben. En natuurlijk wil ze dit NU, want op deze leeftijd kennen ze nog geen uitstel van behoeften. DUH! dus waar maar ik me druk om als ze staat te schreeuwen en tieren voor iets NU NU NU.... 

Ja daar kom ik, to the rescue met knuffels! Ik hoor de omgeving dan ook wel eens zeggen: met mij was dat niet waar, je bent veel te soft. En ja hupla ik verval weer in het dreigen, straffen,... want misschien werkt het toch niet wat ik wil bereiken met mijn onvoorwaardelijke opvoeding. Tot ik weer in mijzelf geloof en het weer inzet, en geloof in mijn dochter. Ja dan pas lukt het ons weer. Dan pas merk ik de vruchten van deze methodiek! Ik probeer steeds verder te denken dan het gedrag alleen! Dat helpt wel. 

Onlangs nog een voorbeeld in huis. Gooien met de ballen van het ballenbad. (waar zus van 1 jaar erg van schrikt) We vragen haar te stoppen, waarop ik zeg, straks mag je nog eens ermee gooien als zus slaapt. Voor haar is dat een goede compromis. Mijn man reageert verbaasd, neen er wordt niet mee gegooid. Waarin we dit dan samen bekijken. Waarom zou ze in hun speelhoek er niet mee mogen gooien? Het zijn kleine zachte ballen, ze kan niets omstoten en ze doet dit niet in het bijzijn van zus. Ze kan er alleen maar uit leren, en motoriek ontwikkelen! Waw mooi toch! Laat ze dit dan maar lekker doen! 

Opgroeien in verbinding. Is zoveel mooier, er wordt zoveel meer naar het kind gekeken. Ik moet eerlijk toegeven dat ik me vaak nog eenzaam voel in deze gedachtegang. Want we zijn straffen en belonen zo gewoon in deze maatschappij. We hervallen continu in deze opvoedingsstijl. En toch merken we in elk gezin, dat het vaak niet helpt. 

Wil jij instappen in het liefdevol ouderschap? 
Neem dan zeker deel aan de cursus liefdevol opvoeden! 
kindercoach.magali@gmail.com 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.