Als alles lijkt stil te vallen

Gepubliceerd op 14 maart 2020 om 22:04

Ik moet eerlijk toegeven, het is een vreemde tijd! 
Tot twee dagen geleden hoorde ik ook wel over corona, toch moet ik eerlijk toegeven dat ik nooit bewust naar het nieuws luister, ik vang wel dingen op maar ik ga het nooit bewust opzoeken. Dus ik hoorde hier en daar wel al eerdere paniek in mijn omgeving maar dit was nog niet doorgedrongen tot bij mij. 

Deze week veranderde voor 100000 heel wat zaken. Zowel op financieel vlak, sociaal, praktische zaken,.... 
Bijna elk gezin in België is op een of andere manier getroffen door het virus dat ons land binnengedrongen is. 

Wat deed het nu met mij? 
Eigenlijk weinig, tot de vrijdag. Ik ging onbewust gewoon even mijn dagelijkse boodschappen doen. Ik doe meestal dagelijkse boodschappen omdat ik graag even buiten kom onder de mensen. 
Tot verbazing kwam ik terecht in een winkel waar de rekken bijna leeg waren, iedereen druk in de weer was met zichzelf en hun kar, al vooruit aan het kijken waren (3gangen verder) dat niemand maar zou nemen wat zij nog nodig hebben. Er kwam vandaag weinig glimlach van af, ik hoorde vooral gezucht, geklaag ook wel, ontevredenheid. En die ontevredenheid weegt door op iedereen. Het zorgde zelf in heel wat winkel dat mensen niet meer rationeel konden denken. ANGST neemt de overhand. Moet je je toch afvragen welke macht dit over ons al heeft? 
Ik wil hierbij terugkomen op een opvoedingskwestie. Wanneer je je kind wil gaan straffen is het vaak (on)bewust angstig, het gaat heftig reageren en rebelleren, het komt in opstand tegen je. Vaak is dit een uiting van angst. Want straf is nooit een fijn gevolg. 
Awel ook deze angst nam bij heel wat volwassenen de overhand. We voelen ons "gestraft". 

Ik moet eerlijk toegeven dat ik even nagedacht heb na mijn winkel ervaring. Ik was helemaal uitgeput, in shock misschien ook wel. Het heeft alleszins indruk op me gemaakt! 
Waarom doen we wat we doen? Nog een reden buiten ANGST is IMITATIE, we zien anderen "hamsteren" dus we gaan dit automatisch ook doen. Opnieuw wordt ons rationeel denken afgesloten. Opnieuw functioneren we even zoals onze kinderen. 
Maar wanneer kinderen "negatief" gedrag imiteren zijn we boos: jij bent jij en je moet niet naar anderen kijken. Maar doen we nu op dit moment niet hetzelfde? Is het dan niet ludiek dat je jouw kind ervoor zou straffen? Wil het niet zeggen dat het een natuurlijk mensenlijk fenomeen is? WOW super je kind is gewoon normaal? 

Dan wil ik nog even terug komen op mijn gekozen plaatje van vandaag: we are all a little broken & thats okay ... Een hele mooie en nadenker! Ik hoor een vrouw tegen haar dochtertje zeggen: maar neen maak je maar geen zorgen. Het is allemaal niet zo erg. 
Is het wel zo? Mama die dit tegen haar dochter zegt, maak je je echt geen zorgen? ook geen millimeter? Vind je het nier erg wat er gaande is rondom jou? Natuurlijk mogen we eerlijk zijn tegen onze kinderen! Ook kinderen vangen heel wat op, maar vangen ook jouw zorgen op! Ds eerlijkheid is erg belangrijk. Breng dit natuurlijk op kinderniveau. (Ja tuurlijk liefje maakt mama zich ook wel eens zorgen om de situatie, maar samen zullen we altijd zoeken naar het beste) Dat klinkt toch veel logischer in deze situatie toch? En gun jullie zelf ook eens rust! Sluit eens 1 kanaal van nieuws, hou je Facebook niet in de gaten, of het nieuws of de radio. Je zult zien dat je al meer rut gaan hebben Want we worden p dit moment overladen aan info. Niemand kan dit aan! 
& voel je je even down over de situatie? Wil je eens hard roepen, even panikeren over wat er komen zal? Doe dat dan gerust! Dat moet kunnen! Maar pak jezelf weer op & ga door! 

Ik wens iedereen succes in het vinden van een creatieve manier om hiermee om te gaan! 
www.kinderenenjongerencoach.info 


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.